"MET me w salonie" [Orfeo] /odcinek 27.

Przyjmuje się, że dzień premiery Orfeusza na dworze Gonzagów  w Mantui, 24 lutego 1607 roku to równocześnie właściwe narodziny opery, mimo iż przed Monteverdim opery były już pisane przez Jacopo Periego. Monteverdi dokonał dzieła o kardynalnym znaczeniu dla dziejów kultury europejskiej. Monteverdi zabierał się do pisania „Orfeusza” jako doświadczony kompozytor muzyki teatralnej, działający na dworze w Mantui od ponad szesnastu lat. W nowym utworze wykorzystał znane już elementy gatunku, m.in. arie, pieśni stroficzne, tańce, interludia instrumentalne i recytatywy. Przełomowość dzieła wynika przede wszystkim z połączenia ich w spójną, wartką narracyjnie całość. „Orfeusz” został kilkakrotnie wystawiony za życia kompozytora, po czym popadł w zapomnienie. Spuścizna Monteverdiego wzbudziła ponowne zainteresowanie dopiero pod koniec XIX wieku. Autorem pierwszej dwudziestowiecznej rekonstrukcji „Orfeusza” w jego historycznym kształcie był Paul Hindemith, którego wersję zaprezentowano w 1954 roku w ramach Wiener Festwochen. Od tego momentu trwa wielki renesans tego arcydzieła.