To wyjątkowe wydarzenie artystyczne zgromadziło twórców z różnych zakątków świata, dostarczając publiczności niezapomnianych wzruszeń i głębokich przeżyć.
Tego dnia Park Miejski w Łukowie zamienił się w tętniącą życiem, otwartą scenę. Artyści z Polski, Francji i Włoch zaprezentowali wyjątkowe, plenerowe widowiska. Słoneczna pogoda dopisała, a licznie zgromadzona publiczność mogła wziąć udział w niezwykłej podróży przez najróżniejsze formy ekspresji – od klasycznego teatru lalek i porywających parad, przez teatr ruchu, aż po poruszające instalacje oraz taniec.
Przypomnijmy, jak prezentował się tegoroczny program festiwalowych spotkań:
Pies, który myślał, że jest kotem i kot, który myślał, że jest psem (Teatr w Lesie)
To cudowne festiwalowe spotkanie rozpoczęliśmy od niezwykle ciepłej, głębokiej i iście filozoficznej opowieści o wielkiej sile prawdziwej przyjaźni, ludzkiej próżności oraz o nostalgicznym poszukiwaniu odpowiedzi na te z pozoru najprostsze pytania. Zachwycona publiczność, wspólnie z uroczymi tytułowymi bohaterami oraz ich niezwykle barwną, liczną „ludzką” rodziną, miała okazję zastanowić się nad tym, jak pięknie żyć, aby nigdy nie ranić swoich bliskich i jak szczerze cieszyć się z każdego radosnego dnia spędzonego w gronie oddanych przyjaciół. Ten wyjątkowy, poruszający spektakl aktorsko-lalkowy zachwycił widzów unikalną i niezwykle klimatyczną formułą tradycyjnego teatru wędrownego, wykorzystującego magiczną, miniaturową scenkę marionetkową.
Ślimak bez muszli (Helouri Portail & Tom Pan)
Niezwykli goście z Francji w mistrzowski sposób udowodnili, że codzienne życie powolnych ślimaków wcale nie musi być nudne, monotonne czy nieatrakcyjne. Zgromadzona publiczność z zapartym tchem śledziła fascynującą historię Baveux – niezwykle sympatycznego, choć nieco zagubionego bohatera z głośno burczącym, pustym brzuchem. Ten uroczy ślimak wyruszył w daleką, pełną przygód podróż, by odkryć swoją prawdziwą tożsamość i odnaleźć własne, bezpieczne miejsce w tym ogromnym świecie. Ten wyjątkowy, niezwykle finezyjny spektakl lalkowy został zagrany całkowicie bez słów, a cała ta magiczna, głęboka opowieść opierała się na intrygujących, zaskakujących i niezwykle ekspresyjnych dźwiękach.
Nie oceniaj grzyba po kapeluszu (Guerini Stefania – Botanical Boness Project)
Ta porywająca włoska produkcja błyskawicznie przeniosła zachwyconych widzów do mitycznego, niezwykle odległego lasu Tupinia, ukrytego na samym krańcu naszego wielkiego świata. Trzy niezwykle sympatyczne, puszyste wiewiórki zmagały się tam z ogromną presją bezwzględnych, współczesnych standardów sztucznego piękna, cierpiąc z powodu swojego niecodziennego wyglądu. Ta niezwykle wartka, dynamiczna akcja oraz nowatorski, interaktywny teatr bajecznie ruchomych obrazów w piękny sposób udowodniły wszystkim widzom zgromadzonym w słonecznym parku, że powierzchowne pozory potrafią być mylące, a prawdziwa, najgłębsza wartość zawsze kryje się głęboko w środku.
Solitony (Anna Chudzik-Pawlik)
Ten niezwykle widowiskowy, plenerowy performens dosłownie zaszokował wszystkich swoją niesamowitą głębią, nowatorską formą i hipnotyzującym przekazem. Genialna autorka w niezwykle finezyjny sposób zanurzyła licznie zgromadzoną, zafascynowaną publiczność w kosmicznym, niewidzialnym świecie subtelnych wibracji, potężnej energii oraz skomplikowanej fizyki kwantowej. Wrażliwi widzowie mogli na własnej skórze doświadczyć, jak ulotny czas, ludzka pamięć oraz głębokie relacje międzyludzkie niespodziewanie splatają się w jedną, fascynującą i absolutnie nieskończoną sieć kosmicznych współzależności.
Tańcząc ku korzeniom (Kowalski / Ługowscy / Markowska)
Poetycki i niezwykle zmysłowy spektakl zainspirował widzów cyklem życia oraz głęboką relacją człowieka z naturą. Troje performerów użyło minimalistycznych środków, by stworzyć na żywo poruszającą instalację. Rytm ciała, oddech i gest połączyły się na scenie w jeden wspólny, pulsujący język ludzi oraz roślin, którego dopełnieniem była wykonywana na żywo muzyka.
Ikary (Teatr Migro)
Utalentowani artyści zaprezentowali niezwykle intrygujący, przejmujący spektakl bez słów, głęboko inspirowany ponadczasowym mitem o Dedalu i Ikarze oraz klasyczną, genialną dramaturgią Bogusława Schaeffera. Zagubiona czwórka niezwykle charakterystycznych bohaterów została nagle i niespodziewanie zamknięta w tajemniczej, niezwykle osobliwej przestrzeni, która na czas tego niesamowitego przedstawienia stała się ich surowym więzieniem. Ekspresyjni aktorzy tego wyjątkowego teatru ruchu zabrali zafascynowanych widzów w niesamowicie dynamiczną, surrealistyczną podróż, która była przepełniona czystym absurdem, głęboką refleksją oraz niezwykle subtelnym humorem.
Rossini Flambé (Teatro Due Mondi)
W popołudniowo-wieczornej części programu widzowie zobaczyli wyjątkowy, pełen energii pokaz prosto z Włoch, przeznaczony zarówno dla młodszych, jak i starszych odbiorców. Całe widowisko przybrało formę porywającej parady, która przemaszerowała alejkami parku, błyskawicznie pociągając za sobą tłumy i wciągając publiczność do wspólnej zabawy. W ten widowiskowy sposób artyści opowiedzieli o włoskim „dolce vita”, śródziemnomorskich smakach i brzmieniach, odsłaniając przed publicznością pasję do czerpania czystej przyjemności z życia. Pokaz stał się prawdziwym hymnem do miłości i radości ze wspólnego biesiadowania przy dużym stole, a w jego muzycznym repertuarze znalazły się pieśni idealnie balansujące między melancholią a śmiechem.
Technosis. To Infinity and Beyond (Grupa WoRaZu)
Niezwykłym i mocnym finałem całego festiwalu było nocne widowisko przeznaczone wyłącznie dla widzów dorosłych. Spektakl pokazał mroczną rzeczywistość człowieka uzależnionego od technologii – pełną samotności, depresji i zatracenia zdolności odczuwania prawdziwego życia. Przedstawienie zrealizowano w formie teatru fizycznego oraz przejmującego tańca butoh. Wyjątkowym akcentem tego finałowego występu dla lokalnej publiczności był fakt, że na scenie zaprezentował się rodowity łukowianin. Był to wyjątkowy punkt programu – spektakl został zaprezentowany jednorazowo, wyłącznie w naszej miejscowości i nie można go było zobaczyć w żadnym innym punkcie na trasie festiwalu.
Organizator: Stowarzyszenie Kulturalne Pocztówka.
Wertep Festival 2026 dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego oraz ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego.
Partnerzy: Łukowski Ośrodek Kultury oraz Starostwo Powiatowe w Łukowie.
Dziękujemy, że wspólnie mogliśmy stworzyć tak wyjątkową przestrzeń dla sztuki i przynieść mieszkańcom mnóstwo festiwalowych wzruszeń.
Dziękujemy wszystkim artystom za niezapomniane emocje, a publiczności za tak liczne przybycie i wspólne tworzenie tej niepowtarzalnej atmosfery w Parku Miejskim.
![Międzynarodowy Festiwal Teatralny WERTEP za nami! [FOTO] Międzynarodowy Festiwal Teatralny WERTEP za nami! [FOTO]](https://static2.lok.lukow.pl/data/articles/xl-miedzynarodowy-festiwal-teatralny-wertep-za-nami-foto-1785139752-full.jpg)
Komentarze